Fotografie Door Lisanne de Lange 5A

 

Een camera obscura is een soort van doos met een klein gaatje waar later ook wel een lens in werd geplaatst. Als er lichtbundels door het gaatje valt komt het ondersteboven in de ‘doos’, met spiegels werd ervoor gezorgd dat de afbeelding weer rechtop kwam te staan.

Voordat de lichtgevoelige plaat in 1800 werd ontdekt werd de camera obscura als kermis attractie gebruikt, om de werld op zn kop te zien.

Een doka is een kamer die volledig donker kan worden gemaakt. Zo kan er met lichtgevoelige materialen worden gewerkt in deze kamer. Doka’s worden bijvoorbeeld gebruikt om foto’s te ontwikkelen.

De sluitertijd houdt in de tijdsduur die beschrijft hoelang een lichtgevoelige plaat of ander lichtgevoelig element wordt blootgesteld aan een bepaalde hoeveelheid licht.

Een diafragma is een opening bij de lens die je groter en kleiner kan maken. Zo kan je regelen hoeveel licht er door de lens gaat.

Een lens kan een onderdeel van een camera, telescoop of microscoop zijn. Door de lens kunnen lichtbundels divergent of convergent worden gemaakt.

Een statief is een voorwerp zodat je bijvoorbeeld je camera of telescoop kan verhogen. Hier bedoel ik mee dat je een camera zo wil zetten dat het een meter boven de grond zit, dit kan dan met een statief.

Met een analoge camera maak je een foto door middel van licht op een negatief te laten vallen. Je maakt dus een opname op een negatieffilm, die wordt ontwikkeld en afgedrukt. Een negatief is een ‘transparante drager’. Dit is meestal gemaakt van polyester en vroeger gemaakt van glas. Hier zit een lichtgevoelige laag op die ervoor zorgt dat je een beeld krijgt zodra hier licht op valt.

Anton Corbijn maakt vooral foto’s van mensen van dichtbij, hier bedoel ik mee boven het hoofd tot de borst. Zijn foto’s zijn vooral in grijstinten en sepia. Deze foto spreekt mij aan omdat de verschillen in contrast goed zijn te zien en zijn emotie goed naar voren komt in de foto doordat je meer op zijn gezichtsuitdrukking let dan op de kleuren.

 

 

 

 

Wat mij opvalt van Hellen van Meene is dat zij alleen foto’s maakt van meisjes. Zij maakt gebruik van zachte, koele kleuren. Deze foto spreekt mij het meest aan omdat ik het een mooi meisje vindt, ook omdat zij heel goed naar voren komt. De achtergrond is erg donker en het meisje heeft een lichtroze jurkje aan. 

 

Hendrik Kerstend maakt foto’s van, denk ik, steeds hetzelfde meisje. Dit meisje heeft op elke foto verschillende soorten hoofddeksels op en kleding aan. Wat mij opvalt is dat op enkele foto’s het meisje huishoudproducten op haar hoofd heeft, zoals aluminiumfolie, een plastic tasje, bubbeltjesplastic  Elke foto is een portret.

Deze foto spreekt mij het meest aan omdat ik haar hoofddeksel heel mooi vind. Ook de kralen om haar nek en op haar schouders vind ik heel mooi.

Het eerste wat mij opviel bij Erwin Olaf is dat hij enge foto’s maakt. Het eerste wat ik zie zijn bloederige foto’s en enge foto’s van clowns. Deze foto spreekt mij het meest aan omdat ik het eng en vies vind maar dat ik ook iets moois erin zie. De ogen zijn erg helder en licht blauw, dit vind ik erg mooi. Ook de nepwimpers die de persoon op heeft voegt wat moois toe aan de foto.

Wat mij opvalt van Ines van Lamsweerde is dat zij foto’s maakt van veel internationale beroemdheden. De meeste foto’s zijn zwart-wit en gemaakt van dichtbij. Hiermee bedoel ik van boven het hoofd tot aan de borst.

Deze foto spreekt mij het meest aan omdat ik hem gelijk herkende van films, maar wat ik het allerleukste vind aan deze foto zijn de bloemetjes in zijn baard. Hij heeft een net pak aan en heeft een mannelijke baard laten staan en heeft vrouwelijke, kleine bloemetjes in zijn baard dit vind ik erg leuk.

 

De soort fotografie die mij het meest aanspreekt is reisfotografie. Dit spreekt mij het meest aan omdat ik het erg boeiend vind om andere soorten culturen te zien in een foto. Zelf vind ik reizen ook erg leuk en het vastleggen ervan op een zo leuk mogelijke manier. (deze twee foto’s zijn door mijzelf gemaakt)